Kontrola finansowa (dokładniej: wewnętrzna kontrola finansowa) to element kontroli wewnętrznej, szczególnie istotny z punktu widzenia ochrony finansów publicznych oraz rzetelnego zarządzania finansowego.

Według definicji INTOSAI (Międzynarodowej Organizacji Naczelnych Organów Audytu) kontrola wewnętrzna jest narzędziem zarządzania wykorzystywanym do uzyskania racjonalnej pewności, że cele zarządzania zostały osiągnięte. Należy ją wyraźnie odróżnić od tradycyjnego w polskiej administracji określenia kontroli wewnętrznej (resortowej) jako komórki organizacyjnej wykonującej czynności sprawdzające.

W styczniu 2003 roku Minister Finansów określił Standardy kontroli finansowej w jednostkach sektora finansów publicznych. Procedury kontroli ustalane w poszczególnych jednostkach powinny być zgodne z tymi standardami. Standardy są oparte na modelu COSO (ang. The Committee of Sponsoring Organizations of the Treadway Commission - Komitet Organizacji Sponsorujących Komisję Tredway'a) i są zgodne ze standardami kontroli wewnętrznej w Komisji Europejskiej. Ponadto w listopadzie 2003 roku Departament Koordynacji Kontroli Finansowej i Audytu Wewnętrznego opracował dokument Wytyczne do samooceny kontroli finansowej w jednostkach sektora finansów publicznych, który ma być pomocny przy samoocenie systemu kontroli wewnętrznej przez poszczególne jednostki.

Zgodnie z przepisami Ustawy o finansach publicznych, najważniejsze jednostki administracji państwowej (m.in. ministerstwa, urzędy centralne, urzędy wojewódzkie, ZUS, KRUS, NFZ, PFRON i agencje państwowe) mają obowiązek prowadzenia audytu wewnętrznego. Poza w/w jednostkami obowiązek prowadzenia audytu wewnętrznego obejmuje także te jednostki sektora finansów publicznych, w tym jednostki samorządu terytorialnego, których przychody lub wydatki przekroczą w danym roku próg określony przez Ministra Finansów.

Źródło: Ministerstwo Finansów

Więcej informacji:

• Ministerstwo Finansów - Dostosowanie kontroli finansowej do standardów UE